دریافت خسارت از شرکتهای بیمه

person

در قراردادهای بیمه، یکی از اصلی ترین نقش ها را، جبران خسارت بازی میکند. البته باید توجه داشت که خسارت در بیمه، دارای مفهوم وسیع تری از خسارت در مسئولیت مدنی می باشد. این اصل اساسی، بیانگر این است که در وهله اول تعهد بیمه گر جبران خسارتی را که در نتیجه وقوع حادثه مذکور در بیمه، بر اموال بیمه گذار در بیمه اموال و بر اشخاص در بيمه مسئوليت وارد شده است، را به عمل آورد. خسارت وارده در چنین شرایطی باید به بهترین حالت ممکن و تماماً، جبران گردد و در واقع زیان دیده از طریق جبران خسارت می بایست در شرایطی قرار بگیرد که قبل از وقوع حادثه در آن بوده است.

اما در کنار چنین جبران خسارتی، باید متذکر این نکته شد که جبران خسارت بيمه نبايد هرگز به صورت منبع انتفاع براي زيان ديده درآيد یا به دیگر عبارت، نبايد موجب افزايش دارايي زيان ديده شود. درنهایت، آنچه که در واقع اعمال میشود، امروز دیگر از اصول آمره قراردادهاي بيمه خسارت است و در اجراي آن، حداکثر تعهد بیمه گران، جبران خسارت تا سقف تعهدات بيمه اي و بر طبق مفاد و شرايط بيمه نامه است، البته پس از ارزیابی خسارت واقعي زيان ديدگان. به عبارت دیگر مسئولیت بیمه گر شامل ارزیابی مال بیمه شده قبل از وقوع حادثه و پس از آن است و جبران خسارت به شکل اختلاف قیمت این دوصورت برای بیمه گذار صورت میگیرد(در مورد اموال جبران پذیر). این اصل، درست برخلاف تمامی قراردادهای معمول است و ناشی از توافقات عقلی و عرفی فی مابین افراد نیست و اگر محرز شود که طرفین، قرار یا توافقی خلاف این اصول کرده‌اند، قرارداد بیمه تبدیل به قمار و شرط‌بندی شده و از درجه اعتبار ساقط می‌شود.

ناگفته نماند که دلیل متفاوت عمل کردن شرکت های بیمه این است که مانع ایجاد خسارات عمدی و سوء استفاده از قرارداد بیمه شوند. این اصلی است که شرکت های بیمه تمام تلاش خود را در جهت حفظ آن دارند. چرا که در غیراینصورت صدمات جانی و اقتصادی در اجتماع رو به فزونی میرود و از مردم سلب آرامش میکند و این درست در مغایرت با هدف اصلی صنعت بیمه، یعنی حمایت و حفاظت از جان و مال افراد و جبران کردن خسارت وارده به آنهاست. بیمه های اشخاص، در این میان، مستثنی در اصل جبران خسارت، هستند. به این ترتیب که اگر خطر مذکور در بیمه(مثل فوت یا از کارافتادگی بیمه گذار )، واقع شود، بیمه گر میبایست درست برحسب توافق گذشته، بدون توجه به کمتر یا بیشتر بودن مبلغ بیمه، پرداخت نماید. از این رو که میزان دقیق خسارت ناشی از فوت یا آسیب بیمه شده در بیمه حوادث یا زندگی(عمر)، به این دلیل که موضوع بیمه تن و بدن آدمی است، به طور دقیق قابل ارزیابی و تعیین نخواهد بود. ضمن اینکه این احتمال که بیمه شده در چنین بیمه هایی، دست به اقدامات عمدی بزند، نزدیک به صفر است. به این خاطرکه صدمات عمدی و خودکشی، از استثنائات تعهد بیمه‌گر است. ذکر این نکته هم ضروری است که اگر منتفع بیمه دست به قتل بیمه شده بزند، نخواهد توانست از مزایای بیمه بهره مند گردد، زیرا جلب رضایت بیمه شده شرط صحت قرارداد بیمه عمر است.

فراموش نشود که در اقسامی از بیمه های اشخاص، از جمله بیمه های بیماری و عوارض ناشی از حوادث، جبران خسارت یا درواقع پرداخت هزینه درمان، نمیتواند از مبلغ پرداختی بیمه شده، بیشتر باشد. بطور کلی در هرنوع بیمه، پرداخت خسارت به نوعی محاسبه و پرداخت میشود: 1 – در بیمه حمل و نقل، قیمت مال در مقصد پرداخت میشود. 2 – در بیمه منافعی که متوقف بر امری است، منافعی که در صورت پیشرفت امر عاید بیمه گذار می شد. 3 – در بیمه محصول زراعتی، قیمت آن در سر خرمن و موقع برداشت محاسبه و پرداخت میشود. 4-در مورد خسارت جانی، مسئول حادثه، مکلف به پرداخت دیه به فرد حادثه دیده یا ورثه و یا منفع بیمه است و تعهد بیمه گر تا حداقل قیمت دیه را شامل میگردد.

گروه وکلای اتحاد